dwumiesięcznik Zarządzanie Zasobami Ludzkimi nr 1 2018

dwumiesięcznik Zarządzanie Zasobami Ludzkimi nr 1 2018

Od redakcji 1/2018

KUP e-NUMER

Motywacja na różne sposoby, czyli znane prob­lemy w nowych odsłonach
Tworze­nie sys­temów motywacji jest jed­nym z pod­sta­wowych zadań spec­jal­istów zarządza­nia zasobami ludzkimi. W bieżą­cym zeszy­cie naszego cza­sopisma zebrano artykuły poświę­cone zagad­nieniom motywacji, oglą­danym z różnych per­spek­tyw. Przestaw­ione prace można podzielić na te, które doty­czą czyn­ników motywacji i jej skutków, oraz te, które pokazują narzędzia motywacji lub prak­tyki ściśle związane z jej ksz­tał­towaniem.
Aktu­al­nie domin­uje rynek pra­cown­ika. Utrzy­manie go w orga­ni­za­cji staje się jed­nym z ważnych zadań służb HR. Zespół autorski w składzie: Alek­san­dra Peplińska, Dorota Godlewska-Werner, Syl­wia Celińska, Zdzisław Nieckarz, Piotr Połom­ski, dostrzegł potrzebę zako­mu­nikowa­nia wyników swoich badań prowad­zonych nad zależnoś­cią kilku istot­nych czyn­ników moty­wu­ją­cych pra­cown­ików do pozostawa­nia w orga­ni­za­cji. Prezen­towane bada­nia wskazują na stopień zależności pomiędzy nie­którymi ze sty­mu­la­torów pożą­danych zachowań. Bada­nia nad czyn­nikami motywacji były prowad­zone inten­sy­wnie szczegól­nie w połowie ubiegłego wieku, ale do dziś nie straciły na znacze­niu. Aktu­al­nie zmieniono sposób anal­izy. Pojaw­iły się rów­na­nia struk­tu­ralne, z których również sko­rzys­tał wspom­ni­any zespół autorski. Szczegól­nie intere­su­jące wydaje się wprowadze­nie zmi­en­nej mate­ri­al­izm, czyli, jak piszą autorzy, postawy lub zespołu przekonań prze­jaw­ia­ją­cych się jawnym gro­madze­niem dóbr.
Inną grupę czyn­ników moty­wu­ją­cych przed­staw­iają Kamila Sala­m­onik i Mał­gorzata Niesiobędzka. Powracają one w swoich bada­ni­ach do kon­cepcji poczu­cia spraw­iedli­wości. Anal­izują ją w kilku przekro­jach, ale bada­nia kon­cen­trują na jed­nym typie: spraw­iedli­wości inter­per­son­al­nej. Czytel­nik może poz­nać jej związek z zaanga­żowaniem orga­ni­za­cyjnym w sytu­acji uwzględ­ni­a­jącej wpływ dwóch zmi­en­nych: płci i zaj­mowanego stanowiska. Odwołanie do odpowied­nich skal pomaga autorkom w doborze metody bada­nia, co stanowi samo w sobie wartość propozy­cji.
Intere­su­jące uzu­pełnie­nie obu powyższych artykułów stanowi tekst Marcina Wnuka Model zami­aru opuszczenia orga­ni­za­cji. Kluc­zowa rola współpracy przełożony–pracow­nik. Warto porów­nać te trzy prace. (więcej…)

From The Editor