O zakładzie

Zakład Poli­tyki Społecznej utwor­zony został na początku lat 90. jako spad­ko­bierca i kon­tynu­a­tor Zakładu Zabez­pieczenia Społecznego prowad­zonego przez prof. Michała Winiewskiego. Zespół pro­fe­sora zasłużył się w his­torii badań społecznych wnikli­wymi anal­izami warunków bytu lud­ności a także wysoce pro­fesjon­alną oceną funkcjonowa­nia pod­sta­wowych insty­tucji zabez­pieczenia społecznego — głównie sys­temu emerytalno-rentowego.

Skład zespołu zmienił się. Poprzedni pra­cown­icy odes­zli do pracy poli­ty­cznej i admin­is­tra­cyjnej w Min­is­terst­wie Pracy i Poli­tyki Społecznej (Helena Góral­ska i Alek­san­dra Wik­torow). Opiekę nad zakła­dem prze­jęła Stanisława Golinowska.

W początkowym okre­sie trans­for­ma­cji prace badaw­cze Zakładu skon­cen­trowano z jed­nej strony na prob­lematyce zmian sys­te­mowych pod­sta­wowych insty­tucji zabez­pieczenia społecznego, a z drugiej — na anal­izie społecznych skutków prze­jś­cia do gospo­darki rynkowej. Zainicjowano debatę nad efek­ty­wnoś­cią i kierunk­ami zmian sys­temu emery­tal­nego, ren­towego oraz tworze­niem pomocy społecznej. We współpracy z ana­log­icznymi insty­tu­tami w kra­jach sąsied­nich (głównie Niemiec i  Czech) pod­jęto bada­nia skutków emi­gracji zarówno z per­spek­tywy kra­jów wysyła­ją­cych, jak i przyj­mu­ją­cych. Jed­nocześnie na sze­roką skalę rozwinięto bada­nia nad ubóst­wem w Polsce (Pol­ska Bieda I i II) rozsz­erza­jąc następ­nie bada­nia na zjawisko wyk­luczenia społecznego (Pol­ska Bieda III). Sys­tem­aty­cznie prowad­zono anal­izy poziomu ubóstwa w opar­ciu o zdefin­iowane wcześniej i nowe kat­e­gorie, takie jak: min­i­mum soc­jalne, min­i­mum egzys­tencji, próg inter­wencji soc­jal­nej i dochodowe wspar­cie rodzin.

Kole­jne rozsz­erze­nie badań i zain­tere­sowań doty­czyło poli­tyki społecznej samorządów tery­to­ri­al­nych w związku z głęboką decen­tral­iza­cją odpowiedzial­ności państwa w dziedzinie poli­tyki społecznej. Znaczną uwagę członków Zakładu przykuwał rozwój orga­ni­za­cji pozarzą­dowych nastaw­ionych na sprawy soc­jalne.
Akcesja Pol­ski do Unii Europe­jskiej spowodowała włącze­nie do zakresu badań Zakładu analiz porów­naw­czych sys­temów soc­jal­nych w innych kra­jach oraz poli­tyki społecznej prowad­zonej na szczeblu Unii Europejskiej.

Wraz z nowymi kwes­t­i­ami soc­jal­nymi  min­ionej dekady prace badaw­cze Zespołu skierowały się ku zagad­nieniom socjalno-zdrowotnym dynam­icznie starze­jącego się społeczeństwa. Pon­adto rozwi­jane są bada­nia skutków zmian charak­teru pracy, roz­woju elasty­cznego rynku pracy oraz wzrostu mobilności .

Trady­cją pracy w Zakładzie Poli­tyki Społecznej było i jest silne zaan­gażowanie członków zespołu i jego kierown­ika w prace dorad­cze oraz w debatę nad kierunk­ami zmian pod­sta­wowych insty­tucji soc­jal­nych, a także  w mon­i­torowanie oraz ewalu­ację pod­ję­tych decyzji i rozwiązań.