O zakładzie

His­to­ria Zakładu sięga początków Insty­tutu w roku 1962, kiedy utwor­zono Zakład Płac, dzi­ała­jący pod tą nazwą do 1992 r. W lat­ach 1972–1987 zakła­dem kierowała prof. dr hab. Zofia Jacukow­icz a w lat­ach 1988–1992 dr hab. Zdzisław Cza­jka. Po roku 1992, kiedy zaczęła się zmniejszać liczba pra­cown­ików Insty­tutu, prze­jś­ciowo zakład został zlik­wid­owany i połąc­zony z Zakła­dem Zatrud­nienia. Po dwu lat­ach reak­ty­wowano go jako Zakład Sys­temów Motywa­cyjnych a następ­nie zmieniono nazwę na obecną. Po zmi­anach zakła­dem początkowo kierowała ponownie prof. Z. Jacukow­icz a od 2004 r. prof. S. Borkowska.
W lat­ach 1962–1989 bada­nia zakładu były sko­or­dynowane z poli­tyką płac Rządu, doty­czyły najważniejszych w tym okre­sie prob­lemów pła­cowych.  Wykony­wano szereg eksper­tyz na potrzeby Min­is­terstwa Pracy i Poli­tyki Społecznej, które doty­czyły prze­ważnie doskonale­nia zasad wyna­gradza­nia oraz pro­por­cji płac, szczegól­nie między sek­torem przed­siębiorstw i sferą budże­tową. Przy­go­towano m.in. pro­jekt pro­por­cji płac dla całej gospo­darki. W lat­ach 80 w związku z ogranicze­niem roli cen­trum w ksz­tał­towa­niu płac  w przed­siębiorstwach i wprowadze­niem zakład­owych sys­temów wyna­gradza­nia, zakład pod­jął sze­rokie bada­nia w tym zakre­sie. Przy­go­towano wów­czas m.in. kom­plek­sową ich ocenę dla Sejmu. Na uwagę zasługuje też pod­ję­cie w 1985 r. prac nad kon­cepcją   wartoś­ciowa­nia pracy w pol­skiej gospo­darce, których efek­tem było przy­go­towanie znanej powszech­nie metody „UMEWAP-87”, przek­sz­tał­conej następ­nie w „UMEWAP-95”. Po 1990 r. bada­nia zakładu kon­cen­trowały się w dal­szym ciągu na najważniejszych kwes­t­i­ach związanych z wyna­gradzaniem w sek­torze przed­siębiorstw i w sferze budże­towej. Dopiero po 2004 r. do zakresu badań włąc­zono zarządzanie zasobami ludzkimi.
Ważnym osiąg­nię­ciem Zakładu Płac było też orga­ni­zowanie od 1974 r. w cyklu dwulet­nim, aż do 1992 r. kon­fer­encji. Celem tych kon­fer­encji było dysku­towanie w gronie naukow­ców i prak­tyków oraz przed­staw­icieli resortu pracy bieżą­cych kwestii pła­cowych, for­mułowanie wniosków dla poli­tyki płac w skali makro i mikro  a także inte­gracja naukow­ców z różnych ośrod­ków aka­demic­kich, zaj­mu­ją­cych się pła­cami. Pra­cown­icy zakładu uczest­niczyli też w całym okre­sie jego dzi­ałal­ności w szkole­ni­ach tzw. służb pra­cown­iczych (utwor­zonych w 1973 r.) oraz kadry kierown­iczej z różnych przedsiębiorstw.